Μια βόλτα στα Τουρκοβούνια!

Τώρα που μυρίζει σιγά-σιγά Άνοιξη και οι καλές μέρες πληθαίνουν μέσα στην εβδομάδα μας, είναι ώρα να φορέσουμε τα αθλητικά και τα παππούτσια πεζοπορίας και να ανεβούμε στ’αψηλά!

Μια βόλτα στα Τουρκοβούνια!

Πάνω από την Κυψέλη, το Γαλάτσι και το Παλαιό Ψυχικό βρίσκονται τα τουρκοβούνια σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρων με θέα όλη την Αθήνα. Από τα Βόρεια Τουρκοβούνια μπορείτε να δείτε τα βουνά Αιγάλεω, Ποικίλο, Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττό, μέχρι τη θάλασσα του Σαρωνικού και την Αίγινα και Σαλαμίνα. Το ηλιοβασίλεμα σε όλες τις εποχές, δίνει εικόνες μοναδικής ομορφιάς. Τα μονοπάτια και οι χωματόδρομοι σε κατευθύνουν σε άλλες εποχές, όπου τα πάντα μύριζαν χώμα και δασικό αέρα.

Οι λόφοι των Τουρκοβουνίων, στις περιοχές που δεν υπάρχουν ανθρώπινες παρεμβάσεις, είναι διάσπαρτοι από αγριολούλουδα, μερικά από τα οποία είναι σπάνια. Αποτελεί ένα βοτανικό φυσικό κήπο με χλωρίδα μεγάλης ποικιλίας. Μερικά από τα φυτά του, θεωρούνται σπάνια και προστατευόμενα.

Το πάρκο εκεί ευνοεί κάθε είδους υπαίθρια αθλητική δραστηριότητα από τρέξιμο, τένις και μπάσκετ μέχρι περιπάτους και αθλοπαιδίες για παιδιά.

Εκτός από τις συντηρούμενες εγκαταστάσεις, στο πάρκο θα βρείτε καφέ μπαρ και θερινό σινεμά (σε λίγο καιρό θα είναι ότι πρέπει!) για να περάσετε ευχάριστα τον ελεύθερο χρόνο σας.

Επιπλέον, μιας και θα βρεθείτε εκεί μάθετε τι γίνεται στο Θέατρο Αττικού Άλσους που είναι υπέροχο!

Η Ιστορία

Τα Τουρκοβούνια αναφέρονται για πρώτη φορά από τον Παυσανία στα Αττικά του με το όνομα Αγχεσμός, λέγοντας ότι εκεί βρίσκεται ξόανο του θεού Δία, καιρικού θεού, αφού από εκεί λέγεται ότι ο Δίας έριχνε τους κεραυνούς. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι από την εποχή του Σόλωνα το βουνό έκρυβε πολλούς κινδύνους όπως ανέμους, αγρίμια, κεραυνούς, ληστές οι οποίοι κρύβονταν στις σπηλιές και κατέβαιναν και λήστευαν το άστυ.

Το 1932 ο αρχαιολόγος Μπερντ ανακάλυψε στο βόρειο άκρο του βουνού ίχνη αρχαίου βωμού ενώ ο Διονύσιος Σουρμελής στην “Ιστορία των Αθηνών” αναφέρει ότι στο βουνό βρισκόταν το Άλσος των Ευμενίδων, όπου οδηγήθηκε ο Οιδίποδας από την κόρη του Αντιγόνη για να ξεπλυθεί από τα αμαρτήματα της οικογένειας των Λαβδακιδών και να δικαστεί. Το αρχαίο όνομα διατηρήθηκε μέχρι τον 3ο-5ο αιώνα μ.Χ. οπότε ο λόφος μετονομάστηκε σε Λυκοβούνια προφανώς από τους λύκους που υπήρχαν εκεί ή από το φως που έλουζε το βουνό, ενώ μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα το πήρε από τον Λύκο, γιο του βασιλιά της Αττικής, Ερεχθέα, στον οποίο ο πατέρας του άφησε κληρονομιά τον λόφο.

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, στα Τουρκοβούνια εκπαιδευόταν το Ιππικό: μέχρι το 1943 η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων ενώ μέχρι το 1946 έκανε ασκήσεις σκοποβολής η Αστυνομία. Μέχρι το 1941, τα Τουρκοβούνια διατηρούν τη πυκνή τους βλάστηση. Η Κατοχή και οι ανάγκες των Αθηναίων για καύσιμα οδήγησαν το μεγαλύτερο μέρος του δάσους σε καταστροφή. Το βουνό και στη διάρκεια του πολέμου παραμένει δύσβατο. Λίγοι τολμηροί καταφέρνουν να το πατήσουν, ενώ αποτελεί μέρος φιλοξενίας των μελών αντιστασιακών οργανώσεων στον αγώνα κατά των Γερμανών.

Σήμερα, τα Τουρκοβούνια  αποτελούν το φυσικό όριο μεταξύ των δήμων Γαλατσίου (δυτικά, βορειοδυτικά), Φιλοθέης (βόρεια) και Ψυχικού (βορειοανατολικά), ενώ το νότιο τμήμα τους ανήκει στο δήμο Αθηναίων (συνοικισμός Παπανδρέου). Οι τρείς κύριες κορυφές είναι στα βόρεια (304μ.), στο μέσον όπου υπάρχουν και λατομεία (338μ.), και στα νότια όπου βρίσκεται το πλάτωμα του Προφήτη Ηλία (321μ.).